hangisi doğru..

bişey var anlamadğm bi duygu bni hem sevindiren, hem de düşündüren.. yanlış mı yapıyorum bi yerde diyorum içimden.. her adım attğmda ama bnun yanlş olmadğnı bliorm ya da böle bilmek istiyorum. her neyse bn pişman olmadğmı düşünmeye çalıştıkça bişey var ki içimde bni huzursuz ediyor. karşımdaki insanın içine giripte o insanın bna karşı hislerini görme şansm olabilseydi diyorum bazen içimden .. bu mümkün olsaydı acaba karşılaştığım durum beni sevindiricek miydi yoksa yıkacak mıydı her seferinde.. olumlu düşünmeye çalışıyorum bişeylerden emin olarak kafamdan o negatif kurguları atmaya çalışıyorum.. bilmiyorum atabilicek miyim ama deniyorum her defasında daa fazla umutla bişeyleri başarmak için..

kaçışlar..

Ben nerde yaşıorm. Ne için yaşıorm bu dünyaya niçin geldm.. yanıtını aradğm daa öle çok soru varki.. hangi birini cevaplıym.. hangisi daa çok acıtacak canımı, hangisni seçiym.. kendme kızıorm bzn napıorm bn diorm.. durduramıorm kafamdaki düşünceleri. Bni yiyip bitirsede durduramıorm hiç bişeyi, hep kemiren bişeyler oluyor kafamın içinde bni.. acıtıor canımı bna acımıor her geçen gün bna daa çok zarar verior.. direnmeye çalışıorm nereye kadar karşı koyacğmı merak ederek, korkuorm bazı şeylerden.. korktukça daa çok boyun eğiorm daa çok yeniliorm bu hayata. Kaçtıkça herşeyden, herşey daa çok üstme gelior.. nereye kadar gdicek, nereye kadar “kaçmak”..

önyargılar

kendinizi umutsuzluğa itilmiş, herkesin size ''kötü"sıfatıyla baktığını düşünün. şimdi bunun üstne bi de yaptğnız şeyin yanlış, kabul edilemez oldğunu yanına ekleyin. yani zorlayıcı bir hayat içinden çıkılamıcak, seni yaşam sürecnde sıkıntıya sürüklcek o kasvetli dünya..
peki herşeye rağmen sonunda "mutluluk" varsa bnu kabullenmeye değmez mi.. snn gbi insanlarn da bu hayatı yaşadğnı bile bile onlarla birlik olup, bu mücadelede gereken payı almaya değmez mi.. tekrar düşünün belki görmezden geldğnz o insanlar , bir bakşmışınz ki szn önünüze geçmişler zmnla.. ya da bir bakmışınz siz de onlardan biri olmuşunuz.. insanları karalamadan önce kendne bakmalı insan aynanın karşısna geçip, " ben kimim, neden burdaym " die sorgulamalı kendi hayat felsefesni..

Cross the Bridge

Napıcağınızı bilemediğiniz eliniz kolunuz bağlı sadece olanları izlediğiniz anlar vardır ya, işte bugün de öle bi anı yaşadım hayatımda.Herşeyin mükemmel gittiğini düşündüğünüz bi ilişkinin ardından sevgilinizin ağzından onunla ilgili gerçekleri öğrenmek.. Ne kdr insanı çıkmaza sokuyor. Bnm her yaptığı şeyin arkasında duran, güçlü sevgilim şimdi bana çaresizlik ve benden gelecek umutla bakıyor. Belki de onun dediği gbi onu bu düşüncelerinden yalnızca ben kurtarabilirim. Bu durumda başka biri olsa belki de bunları kaldıramazdı ama ben bnun kaldırılamıyacak bi yük olduğuna inanmıyorum,inanmak istemiyorum. Bnm şu an içinde bulunduğum durumu sadece bunu yaşayanlar anlar. Bu durumda olanların da çok fazla olduğunu sanmıyorum. Normal bi ilişkide olcak şeyler değil konu tamamen kişisel tercihler. Bnm anlatıcaklarım bu kdr umarım siz de okurken bazı şeyleri kafanızda canlandırıp içinde bulunduğum şu duruma bi özet çıkarabilirsiniz...

La Espérance..

Fransızcada umut anlamına gelen bu kelime bnm şu an içinde bulunduğum hayatın belkide bir özeti. Hayatı sadece tek bir umuda bağlayıp yaşayan insanlar gbi bn de şu an kendi hayatımı bir umutla yaşıyorum.Hayalimde içinde güvenin olduğu bir yerde bir hayat yaşamak var.Peki bnu başarabiliyor muyum ? Belki de kendime göre.. Peki bunlar yeterli mi sadece kendine güvenip yaşak mı önemli olan ya diğerleri..Değer verdiğin insanlara nolcak onlar bu güveni tekrardan nasıl onarıcak. İşte beklediğim umut bu..

I wanna be loved by you, just you,
And nobody else but you,
I wanna be loved by you, alone!
Boop-boop-a-doop!
I wanna kissed by you, just you,
Nobody else but you,

I wanna be kissed by you, alone!
Boop-boop, I couldn't aspire,
To anything higher,
Than, filled with desire,
To make you my own!
Boop-boop-a-doop, boop-boop-a-doop!
I wanna be loved by you, just you,
And nobody else but you,
I wanna be loved by you, alone!

Aa-ah-um! Boop-boop-a-doop!
Daddle-at-dat-dat-dum, I couldn't aspire,
To anything higher,
Than, filled with desire,
To make you my own,
Bup-bum, butle-doodle-dum-bum!

I wanna be loved by you, just you,
Nobody else but you,
I wanna be loved by you, a-lup-a-dup-a-dup-a-dup!
Boop-boop-a-doop






YASEMİN MORİ Aslında Bir Konu Var






kaçmak..

nereye kadar
yuzlesmek...
hemde kendinle
o kadar mi zor?
bazen belki.
bu yuzden birseylern arkasina siginmak(alkol sigara uyusturucu vs)
bi an icin bisileri unutmak onlarsizda olmuyor mu
o kadar mi gucsuz kesilir insan
o kadar mi caresizdir
yoksa sadece cozum uretmemenin tembelligi midir
ya da "teen idol"larin kulturleri(!)ne ozenmek midir
bazen kisilik karmasasi icinde kaybolmak, bazen hayati anlayamamak bunlari mi gerektirir
kacarak yenildikce yenilmei
erteleyerek olaylari buyutmei
o kadar mi zor yuzlesmek
nereye kadar bu "kaçmak"